پروفسور سید صدرالدین نجاتی گیلانی

فرصت آفرینی بجای کارآفرینی

در جهان در حال توسعه، موضوع اشتغال هميشه موضوعي بسيار پيچيده است كه شامل اثرات اجتماعي، سياسي و اقتصادي ميباشد. بسياري از كشورها براي اين امر دست به استراتژيهاي مختلفي زده اند كه در بعضي مواقع، اثرات بسيار زياد و در بعضي مواقع، اثرات منفي ايجاد كرده است.
اگر تمركز ما براي اشتغالزائي براساس افزايش نيروي كار در فرايندهاي فعلي (مفهوم کارآفرینی) باشد، اشتغالزائي كاذب ايجاد شده و هزينه هاي اجتماعي و اقتصادي آن را بالا ميبرد و باعث افزايش قيمت تمام شده در تمامي فرايندهاي سازماني و كاهش قابليت منابع انساني ميگردد.
اشتغالزائي كاذب، افسردگي و كم انگيزگي ايجاد كرده و همچنين افزايش توقعات را بدنبال دارد.

اگر قرار است اشتغالزائي همراه با رقابتي شدن صنايع باشد، بايد تمركز خود را در چارچوب قابليتهاي نيروي انساني فعلي و نيروي انساني آينده و جوان قرار دهيم. همچنين در همين راستا، بايد صنايع نوظهور كه داراي قابليت مزيت رقابتي ميباشند، شناسايي و پشتيباني شوند كه اين امر در كشور ما به خوبي انجام شده است. این مفهوم فرصت آفرینی است.
ولي متاسفانه شركتهاي بزرگ مثل كشتي هاي اقيانوس پيما نتوانسته اند چابكي خود را در ديدگاه و استراتژي و ساختار ايجاد كنند و همچنان با ديد قديمي، خود را به تظاهر، قايقهاي پرسرعت و چابك نشان ميدهند.
شركتهاي عظيم بايد تمامي فرايندهاي خود را نوسازي كنند و در نوسازي و توسعه آن، اشتغالزائي سالم توليد شود.